سبک‌زندگی - اخبار کلی
اخبار کلی
نگذاریم ناپاکی‌ها در زندگی‌مان انباشته شود
آیا توان این را داریم که هنگام ضرورت، لباس نارنجی را بر تن کنیم و از نگاه سنگین اطرافیان نیز نترسیم؟ و در واقع آیا شهامت و توانایی این را داریم که رفتگر بیرون و درون خود باشیم؟
آنان که با درستکاری، خود و پیرامون را پاکسازی می‌کنند
در زندگی و آگاهی او رکود جایی نداشت و تازگی پیدا بود. شاید هم همین نکته از همه بیشتر ایمان را در دل، خانه و زندگی او جاری کرده بود؛ آگاهی و تازگی
نظافت و پاکیزگی از منظر آیات و احادیث
بی‌تردید در هیچ دین و کیش و آیینی به اندازه اسلام روی پاکی و پاکیزگی تأکید نشده است. پیامبر (ص) می‌فرمایند: «النظافه من الایمان»؛ «نظافت و پاکیزگى از ایمان است.»
چرا بسیاری از انسان‌ها آغازی ندارند، اما برخی انسان‌ها به آغاز خود می‌رسند؟
آغاز بدون آزادی و انتخاب معنای اصیلی ندارد. کسی می‌تواند آغاز داشته باشد که عمیقاً متوجه آزادی درونی و قدرت انتخاب خود شود. انسانی که اسیر عادات و شرطی شدگی‌های بی‌شمار درون خود است اصولاً احساس نمی‌کند که آزاد است. شاید به تعارف بگوید که بله من حق انتخاب دارم، اما حقیقتاً خود را موجودی مجبور بداند
آیا حسین (ع) را همیشه و در همه جا امام خود می‌دانیم؟
چشم‌های بسیاری هستند که باران یا برف را فقط باران و برف می‌بینند یا بهتر است بگوییم باران یا برف را هیچ می‌بینند و اصلاً نمی‌بینند، اما یکی هم پیدا می‌شود که باران یا برف را عشق می‌بیند و می‌گوید به صحرا شدم عشق باریده بود
7 نکته تأیید شده علمی در تربیت اجتماعی فرزندان
والدین کودک به جای آن که رفتاری اقتدارگرایانه یا بر عکس سهل‌انگارانه داشته باشند، باید سعی کنند پدر و مادری مقتدر نزد کودک قلمداد شوند و دنیایی بسازند که در آن کودکشان با احترام به اقتدار والدین رشد کند نه اینکه احساس کند در حال سرکوب شدن است
حرف‌های تحقیرآمیز ما کودک را درمانده می‌کند
هرگاه متوجه حرف شنوی فرزندتان شدید، او را تشویق کنید و به او بگویید از این کار او متشکرید. یادمان باشد هیچ‌گاه در ارتباط با تربیت کودک مرز ادب و احترام را نشکنیم حتی زمانی که قصد تنبیه او را داریم
وقتی ترس از دست دادن والدین تبدیل به یک بیماری می‌شود
وقتی فرزندی همیشه نگران پدر و مادرش است، خودش یک آسیب‌دیده واقعی است که نوک پیکان مسئولیت این آسیب نیز به سمت والدین است. پدر و مادر خوب طوری رفتار می‌کنند که ذهن فرزند از آن‌ها آسوده باشد
ریشه‌های روزمرگی و کهنه دیدن وقایع کجاست؟
چرا زندگی من تکراری و خسته‌کننده و تقطیع شده و کهنه است؟ یک بار باید انگشت اتهام را از سمت زندگی به متن خود بچرخانم و به جای اینکه بیرون را متهم کنم به درون خود توجه کنم که نکند این من هستم که تکراری، خسته‌کننده، تقطیع شده و کهنه می‌بینم. یعنی اشکال نه در «دیده شده» که در «بیننده» و «فرآیند دیدن» وجود دارد
درد‌هایی که از فشارِ خواستن می‌کشیم
آیا می‌توانی به خودت اجازه دهی که بدونِ فشار «می‌خواهم» زندگی کنی؟ آیا می‌توانی لحظه‌هایی را تجربه کنی که آن فشار خواستن از پشت چشمانت برداشته شود؟